Uwaga

Autorzy nie ponoszą żadnej odpowiedzialności prawnej tytułem niewłaściwego zrozumienia materiałów zamieszczonych na tym portalu. Wszystkie informacje i porady mają charakter edukacyjny, a nie żadną formę leczenia. Artykuły nie mogą zastąpić wizyty u lekarza. Przed przystąpieniem do autoterapii należy skonsultować się ze specjalistą.

środa, 28 luty 2018 06:56

Gdzie te efekty?

Napisała

Każdy rozwój wiąże się z jakąś zmianą.

Okazuje się jednak, że wprowadzenie jej w życie nie jest taką banalną sprawą. Zbyt często przegrywamy. Znany specjalista "od zmiany", Alan Deutschman twierdzi, że istnieje tylko 1 szansa na 9, że dokonamy znaczącej zmiany, nawet jeśli stawką jest nasze życie. Dzieje się tak dlatego, że używamy trzech technik, które po prostu nie działają, czyli opartych na: faktach, lęku i sile.

Alan Deutschman zastąpił je trzema skutecznymi metodami:

  • relacją
  • powtarzaniem
  • przeformułowaniem

Zawierają one rezygnację z metod odgórnej kontroli i przejście do bardziej systemowego rozumienia tego, co wywołuje u nas osobistą motywację do zmiany.

Co konkretnie może nam pomóc w procesie zmiany?

Psychologia sportu

Timothy Gallwey, autor książek treningowych, uczy ludzi jak osiągnąć sukces i sugeruje, żebyśmy uprościli swoje myślenie i zaczęli w siebie wierzyć. Opracował on wzór p=P-I, gdzie wynik równa się potencjał minus wszelkie interferencje.

Jednym z podstawowych elementów psychologii sportu jest koncepcja, że nasze umysły mogą się wtrącać i ograniczyć nasze rezultaty. W sytuacji presji musimy znaleźć odpowiednią strefę mentalną, w której nic nas nie rozprasza.

Do procesu zmiany możemy wykorzystać 3 koncepcje pochodzące z psychologii sportu:

  1. Ustalanie celów. Jest to podstawa zmiany. Cel musi być konkretny, określony czasowo, mierzalny i ambitny. Osoby, które mają cel osiągają lepsze wyniki, są bardziej zadowolone ze swoich osiągnięć, pewniejsi siebie oraz mniej się stresują.
  2. Wizualizacja. Badania w psychologii sportu potwierdziły, że wyobrażanie sobie w szczegółach doświadczenia - poprawia radykalnie wyniki. Pomaga wyeliminować lęk. Połączenia w mózgu wykorzystywane do działania, to te same, które stosujemy do wyobrażeń na temat działania. Mózg tego nie odróżnia. Żeby była skuteczna, musi być: prawidłowa, precyzyjna ("żywa") i powtarzana.
  3. Strefa. Głównym celem psychologii sportu jest znalezienie tej "strefy" psychicznej, która sprzyja szczytowym osiągnięciom. Co pomoże osiągnąć Ci ten idealny stan?
  • dotarcie do stanu przepływu (czyli takiego, który zmusza do zaangażowania i skupienia, ale nie przytłacza)
  • kontrola myśli (trzymasz z daleka niepotrzebne myśli, lęk, obawy czy wątpliwości)
  • strategie przed działaniem (sportowcy często mają swój "rytuał", który pomaga im wprowadzić się we właściwy stan umysłu, np. kolor koszulki, jakiś gest, wizualizacja czy konkretne ćwiczenia).

Teoria zmiany

Naukowcy potwierdzają: zmiana jest trudna. Zarówno ta planowana, jak i ta wymuszona przez życie. Zmiana jest także złożona, ulotna i chaotyczna. Trudność zmiany wynika z wielu przyczyn, ale jedną z najważniejszych jest "strefa komfortu", tendencja do zachowania homeostazy.  

Czujemy się dobrze, gdy nasze uczucia, myśli i zachowania są spójne, a odczuwamy dyskomfort jeśli są wobec siebie sprzeczne. Trudność zmiany polega na tym, że musimy przyznać się do czegoś, na co niekoniecznie mamy ochotę. Na przykład do tego, że zmiana wymusi zerwanie z przeszłością albo konieczność zrozumienia, że nasze dotychczasowe myślenie było błędne.

Na drodze do zmiany może stanąć nasz własny mózg. Potrafi on błyskawicznie wykryć zmiany w otoczeniu i wysłać silne sygnały ostrzegające przed tym co jest inne niż zazwyczaj. Działamy wtedy impulsywnie i emocjonalnie. Każda próba zmiany wywołuje w mózgu opór, który potrafi zdominować nasze racjonalne myślenie. Można to jednak zmienić.

Kolejnym powodem trudności zmiany są nasze automatyczne, nawykowe czynności. Znowu nasz mózg jest za to odpowiedzialny. Nasze rutynowe czynności odbywają się poza świadomością. Na szczęście praktyka sprawia, że możemy je modyfikować. Wystarczy kilka tygodni.

Modele zmiany

Jest ich naprawdę wiele, co nawet widać w ilości dostępnych poradników. To kilka wybranych:

Trzyetapowy proces zmiany Kurta Lewina: odmrażanie /uwolnienie od ograniczających postaw/, przejście na nowy poziom przekonań /zmiana myślenia/, zamrażanie nowego poziomu /utrwalenie zmiany/

Teoria etapów Elizabeth Kubler-Ross. Jej bardzo ciekawy wzorzec radzenia sobie ze śmiercią - ma charakter uniwersalny. Autorka uważa, że można go zastosować do procesu dużych zmian:

  • zaprzeczanie i izolacja - etap każdego człowieka przed zmianą
  • gniew - na ludzi bądź rzeczy
  • targowanie się
  • depresja - smutek wywołany stratą
  • akceptacja - zrozumienie, że zmiany są nieuniknione

Trzy procesy przejścia Williama Bridgesa. Według tego doradcy należy rozróżnić transformację (ma charakter wewnętrzny, to psychologiczna reorientacja konieczna do wprowadzenia zmiany) a zmianę (charakter zewnętrzny). Transformacja trwa dłużej, jest emocjonalnie destabilizująca i można ją podzielić na etapy:

  • zakończenie - zostawienie czegoś i pożegnanie
  • przejście do strefy neutralnej - zawieszenie, to trudny i chaotyczny czas, pomiędzy starym a nowym
  • nowy początek - przyjęcie nowych sposobów zachowania

Podejście systemowe Petera Sengego:

  • zacznij skromnie
  • rozwijaj się stopniowo
  • nie planuj wszystkiego
  • spodziewaj się wyzwań

Na podstawie książki "Fundamenty Coachingu. Neurobiologia a skuteczna praktyka". David Rock, Linda J. Page.

Czytany 700 razy Ostatnio zmieniany środa, 28 luty 2018 07:08
Agnieszka Leszczyńska

Z zamiłowania i wykształcenia zielarka, naturopata i coach zdrowia;-)
 
 
 

Artykuły powiązane

Skomentuj

Upewnij się, że zostały wprowadzone wszystkie wymagane informacje oznaczone gwiazdką (*). Kod HTML jest niedozwolony.